Mindfulness dla dzieci

 

Mindfulness (uważność) to stan umysłu, osiągany poprzez skupienie uwagi na chwili obecnej, przy równoczesnym łagodnym przyjmowaniu i akceptowaniu emocji, myśli i wrażeń zmysłowych.

Uważność to bardziej świadome bycie obecnym tu i teraz, ze sobą, ze swoimi emocjami i myślami, ale też z otoczeniem i innymi ludźmi. Dzięki uważności jesteśmy w stanie pełniej i świadomiej przeżywać życie.

Nauczanie dzieci uważności nie tylko pomaga im lepszym zachowaniu, jest to umiejętność, która służy im przez całe życie. Najbardziej skutecznym sposobem, aby nauczyć wewnętrzny spokój jest go modelowanie.

Dzieci, które praktykują uważność doświadczają zmniejszenia stresu, zwiększenia kreatywności oraz lepsze podejmowanie decyzji.

KORZYŚCI

  • Wzrost umie­jęt­no­ści ra­dze­nia so­bie w stre­su­ją­cych sy­tu­acjach,
  • Zmniej­sze­nie fi­zycz­nych i psy­cho­so­ma­tycz­nych ob­ja­wów stre­su,
  • Umie­jęt­ność uważ­nej ob­ser­wa­cji po­ja­wia­ją­cych się my­śli, emo­cji i zdol­ność świa­do­me­go za­rzą­dza­nia ni­mi,
  • Po­pra­wa zdol­no­ści kon­cen­tra­cji,
  • Zwięk­sze­nie zdol­no­ści do re­lak­su,
  • Zwięk­sze­nie pew­no­ści sie­bie i sa­mo­oce­ny,
  • Wzmoc­nie­nie po­sta­wy ak­cep­ta­cji sie­bie i in­nych oraz nie­osą­dza­ją­ce na­sta­wie­nie wo­bec sie­bie sa­me­go i oto­cze­nia,
  • Lep­sze re­la­cje z in­ny­mi,
  • Wzrost ak­tyw­no­ści ży­cio­wej i ra­do­ści ży­cia.

Czego uczymy się dzięki praktyce uważności ?

  • Pro­ce­su ak­tyw­ne­go sku­pia­nia uwa­gi,
  • Do­świad­cza­nia po­czu­cia wła­snej sku­tecz­no­ści i i po­sta­wy ak­tyw­nej w prze­ci­wień­stwie do pa­syw­nej,
  • Kon­struk­tyw­ne­go ra­dze­nia so­bie z pro­ble­ma­mi,
  • Wy­ra­bia­nia w so­bie nie­osą­dza­ją­cej i ak­cep­tu­ją­cej po­sta­wy,
  • Ży­we­go kon­tak­tu z do­świad­cza­niem rze­czy­wi­sto­ści tu i te­raz,
  • Uważ­ne­go ra­dze­nia so­bie z na­tło­kiem my­śli, trud­ny­mi emo­cja­mi, bó­lem itp.,
  • Prze­ciw­dzia­ła­nia roz­pro­sze­niu umy­słu,
  • Wzmac­nia­nia si­ły kon­cen­tra­cji,
  • Do­stę­pu do po­sta­wy ce­chu­ją­cej się bez­stron­no­ścią, spo­ko­jem i we­wnętrz­ną sta­bil­no­ścią

Cechy wyrabiane przez uważność:

  • To­le­ran­cja emo­cjo­nal­na,
  • Spo­strze­gaw­czość,
  • Au­to­re­flek­sja,
  • Współ­czu­cie (self-com­pas­sion),
  • Zdol­ność wy­ci­sza­nia za­mę­tu umy­słu, ja­sność umy­słu,
  • Otwar­ty umysł,
  • Pew­ność sie­bie i od­wa­ga (dzię­ki współ­czu­ciu),
  • Świe­żość i ela­stycz­ność (dzię­ki pie­lę­gno­wa­niu w so­bie „umy­słu po­cząt­ku­ją­ce­go”),
  • Wol­ność od osą­dza­nia sie­bie,
  • Wol­ność od osą­dza­nia in­nych,
  • Uf­ność,
  • Po­sta­wa ak­cep­ta­cji i nie­osą­dza­nia.

Ogólne zasady działania uważności:

  • Po­lep­sza­nie umie­jęt­no­ści uświa­da­mia­nia so­bie pro­ce­sów au­to­ma­tycz­nych (emo­cji, sche­ma­tów my­ślo­wych, wzor­ców za­cho­wa­nia),
  • De­au­to­ma­ty­za­cja na­wy­ko­wych wzor­ców my­śle­nia, od­czu­wa­nia i za­cho­wa­nia,
  • Wzmac­nia­nie umie­jęt­no­ści za­uwa­ża­nia i ob­ser­wo­wa­nia my­śli i emo­cji, za­miast utoż­sa­mia­nia się z ni­mi,
  • Wzmac­nia­nie po­sta­wy ak­cep­ta­cji,
  • Wzmac­nia­nie w so­bie sa­mo­świa­do­mo­ści i sa­mo­ob­ser­wa­cji,
    Wzmac­nia­nie do­świad­cze­nia sa­mo­dziel­no­ści,
  • Uważ­ne po­strze­ga­nie swo­ich za­so­bów, po­zwa­la­ją­ce na ży­wy kon­takt z do­świad­cza­niem bie­żą­cej chwi­li oraz po­zy­tyw­nych aspek­tów da­nej sy­tu­acji,
  • Wy­raź­niej­sze po­strze­ga­nie przez co ży­cie sta­je się żyw­sze i barw­niej­sze.